Jak wykonać obudowę studni głębinowej?

Budowa studni głębinowej

Po wykonaniu odwiertu trzeba odpowiednio zabezpieczyć studnię i przygotować ją do podłączenia instalacji wodnej. Nieprawidłowa obudowa może ułatwiać przedostawanie się wody opadowej do ujęcia, utrudniać późniejszy serwis oraz zwiększać ryzyko zamarzania instalacji. Z poniższego artykułu dowiesz się, jak krok po kroku wykonać obudowę studni głębinowej.

Przygotowanie studni głębinowej do wykonania obudowy

Studnie głębinowe przed wykonaniem obudowy wymagają sprawdzenia, czy wylot rury studziennej jest prawidłowo przygotowany i zabezpieczony przed dopływem płytkich wód gruntowych. W tym celu stosuje się m.in. rury osłonowe oraz materiały uszczelniające, które ograniczają przedostawanie się zanieczyszczeń wzdłuż odwiertu do warstwy wodonośnej. Następnie wyznacza się miejsce, w którym zostanie osadzona obudowa studni głębinowej, i sprawdza, którędy będzie przebiegała instalacja prowadząca wodę do budynku.

Jaki rodzaj obudowy studni głębinowej wybrać?

Kolejny krok polega na wyborze konstrukcji, która zapewni dostęp do głowicy i armatury, a jednocześnie ograniczy kontakt wnętrza z wodą opadową, gruntem oraz mrozem. Obudowa może mieć formę komory zagłębionej w ziemi albo rozwiązania montowanego ponad terenem. Naziemna zabudowa studni głębinowej sprawdzi się tam, gdzie ważny jest łatwy dostęp do armatury i głowicy bez wykonywania komory poniżej poziomu terenu. Rozwiązanie podziemne pozwala natomiast ukryć wyposażenie, lecz wymaga miejsca na wykonanie szczelnej komory i późniejszy dostęp serwisowy. Przed wyborem wariantu trzeba sprawdzić również warunki wodne na działce. W miejscu narażonym na okresowe podnoszenie się poziomu wód gruntowych komora zagłębiona wymaga szczególnego zabezpieczenia przed ich napływem.

Jak zamontować obudowę i głowicę studzienną?

Po wybraniu rozwiązania przygotowuje się miejsce wokół rury studziennej. W przypadku obudowy podziemnej trzeba wykonać wykop o wymiarach umożliwiających ustawienie komory oraz późniejszą obsługę znajdującego się w niej wyposażenia. Obudowę osadza się tak, aby rura studzienna znalazła się w przewidzianym dla niej miejscu, a konstrukcja nie utrudniała dostępu do wylotu odwiertu. Następnie wykonuje się przejście dla rury prowadzącej wodę do budynku oraz dla przewodów instalacyjnych. Miejsca ich przeprowadzenia przez ściany należy uszczelnić, ponieważ pozostawione szczeliny mogą umożliwiać napływ wilgoci i zanieczyszczeń. Po osadzeniu obudowy montuje się głowicę studzienną dopasowaną do średnicy i konstrukcji rury. Jej zadaniem jest szczelne zamknięcie wylotu studni oraz umożliwienie przeprowadzenia przewodu tłocznego i kabla zasilającego pompę. Jeżeli zastosowana konstrukcja przewiduje odpowietrzenie, jego wylot trzeba zabezpieczyć zgodnie z rozwiązaniem przeznaczonym dla danego ujęcia.

Zabezpieczenie obudowy przed wodą i mrozem

Po zamontowaniu głowicy przewód tłoczny łączy się z instalacją prowadzącą wodę w stronę budynku, a kabel pompy przeprowadza się przez przygotowane wcześniej przejście. Połączenia trzeba rozmieścić tak, żeby można było dostać się do nich podczas przeglądu lub wyjmowania pompy. Rurę z wodą prowadzi się w stronę budynku, zabezpieczając odcinek narażony na działanie niskiej temperatury. Na końcu sprawdza się, czy pokrywa domyka obudowę, głowica jest prawidłowo osadzona, a wykonane wcześniej przejścia instalacyjne nie wykazują nieszczelności. W obudowie naziemnej szczególnej uwagi wymagają miejsca, w których przewody przechodzą przez strefę narażoną na mróz. Przy komorze podziemnej problemem może być napływ wody po intensywnych opadach, dlatego teren wokół studni powinien mieć spadek od ujęcia. Wewnątrz trzeba też pozostawić tyle miejsca, aby w przyszłości można było wyjąć pompę, wymienić armaturę lub zdemontować przewód tłoczny bez rozbierania całej obudowy. Zbyt mała komora może nie przeszkadzać podczas pierwszego montażu, ale znacząco utrudni późniejszą naprawę.

Po sprawdzeniu szczelności i poprawności podłączeń studnię można połączyć z instalacją wodną w budynku. Odpowiednia ilość miejsca wokół armatury i dostęp do głowicy ułatwią późniejsze przeglądy oraz ewentualne wyjęcie pompy.