Pal CFA wykonany w gruncie musi nie tylko osiągnąć głębokość przewidzianą w projekcie, lecz także współpracować z konstrukcją znajdującą się nad nim. Miejsce ich połączenia wymaga uwzględnienia obciążeń, które będą przekazywane z budynku na posadowienie. Błędy wykonawcze mogą zmienić założony schemat pracy fundamentu. Dowiedz się, jak projektuje się i wykonuje takie zespolenie.
Jak pale CFA przekazują obciążenia do fundamentu?
Pale CFA przenoszą obciążenia z konstrukcji na głębiej zalegające warstwy gruntu. Z tego powodu ich głowice trzeba odpowiednio powiązać z fundamentem. Najczęściej pośredniczy w tym żelbetowy oczep, stopa, ława lub płyta fundamentowa oparta na jednym palu CFA albo na całej ich grupie. Głowicę przygotowuje się do rzędnej wskazanej w projekcie, a wystające z niej zbrojenie kotwi w oczepie lub innym elemencie fundamentu. Obciążenia przechodzą wówczas z konstrukcji na zwieńczenie pali, następnie na ich trzony, a dalej na grunt przez podstawy i pobocznice.
Co obejmuje przygotowanie głowicy pala przed wykonaniem fundamentu?
Po zabetonowaniu pala jego górną część trzeba przygotować do poziomu określonego w projekcie. W technologii CFA mieszanka trafia przez rdzeń świdra, a zbrojenie wprowadza się do świeżego betonu. Pal wykonuje się z naddatkiem wysokości, który później usuwa się podczas przygotowania głowicy. Skucie pozwala odsłonić beton o odpowiedniej jakości i usunąć warstwę zanieczyszczoną gruntem lub osłabioną przy powierzchni. Prace prowadzi się tak, aby nie uszkodzić wystających prętów zbrojeniowych ani trzonu pala CFA. Głębokość rozkucia wynika z dokumentacji i przyjętego rozwiązania konstrukcyjnego. Zbyt głębokie skucie może naruszyć beton poniżej projektowanej rzędnej, natomiast pozostawienie osłabionej warstwy utrudni prawidłowe połączenie z oczepem albo innym elementem fundamentu.
Jak zbrojenie pala CFA kotwi się w oczepie?
Po przygotowaniu głowicy wystające ponad trzon pręty zbrojeniowe zakotwia się w oczepie. Ich długość, rozmieszczenie oraz sposób powiązania ze zbrojeniem fundamentu określa projekt konstrukcyjny. W palu CFA zbrojenie może mieć formę kosza lub profilu stalowego, dlatego sposób wykonania połączenia zależy od przyjętego rozwiązania. Przy koszu pręty podłużne mogą być zakotwione bezpośrednio w żelbetowym oczepie. Jeżeli rolę zbrojenia pełni kształtownik stalowy, projekt może przewidywać jego zakotwienie w oczepie na określoną głębokość. Długości wystających elementów nie powinno się więc ustalać dopiero na etapie wykonywania fundamentu. Zbyt krótkie przycięcie zbrojenia może uniemożliwić wykonanie zakotwienia zgodnie z projektem i wymagać rozwiązania zamiennego uzgodnionego z konstruktorem.
Od czego zależy sposób połączenia pala CFA z fundamentem budynku?
Sposób połączenia pala CFA z fundamentem wynika ze schematu konstrukcyjnego, rodzaju przenoszonych obciążeń, układu posadowienia oraz formy zwieńczenia. Głowicę projektuje się z uwzględnieniem tego, czy konstrukcja będzie przekazywać głównie siłę ściskającą, czy również wyciąganie, siły poziome lub momenty zginające. W fundamentach palowych stosuje się między innymi połączenia sztywne i przegubowe, dlatego rozwiązanie dobiera się do założeń przyjętych w obliczeniach. Na detal wpływa również sposób rozmieszczenia pali, np. skupienie kilku pod wspólnym oczepem albo rozłożenie ich pod płytą fundamentową. Projektant określa sposób przekazywania sił oraz układ zbrojenia w strefie głowicy, natomiast wykonawca musi zachować przewidziane rzędne i geometrię połączenia. Wymagania dotyczące wykonywania pali wierconych określa PN-EN 1536+A1:2015-08, która obejmuje m.in. zbrojenie, betonowanie, kontrolę i dokumentowanie robót.
Połączenie pala CFA z fundamentem trzeba przewidzieć już na etapie projektu, ponieważ sposób przygotowania głowicy i zakotwienia zbrojenia wpływa na przekazywanie obciążeń między konstrukcją a podłożem. Przy wykonywaniu robót należy więc zachować rozwiązania przyjęte przez projektanta, zamiast ustalać detal dopiero podczas betonowania oczepu.
